کلام مرحوم خوئی ادعای صرف است؛ زیرا مراد از مجمع علیه، اتفاق کلّ نیست؛ چون ظاهر روایت این است که اجماع بر عمل بر روایت است در حالی که بعضی به آن عمل نکرده اند. معنای لفظ "لا ریب فیه" هم عدم شک در صحت است نه عدم شک در صدور.
نکته ی کنار گذاشتن خبر شاذ، اعراض است نه معارضه. و خبر شاذ طبق تعلیل در همین روایت اصلا حجت نمی باشد.
مرحوم روحانی بعد از این که کلام مرحوم خوئی را رد می کند، اشکال دیگری به دلالت مقبوله بر ترجیح به شهرت اصطلاحی می کند به این بیان که: فرض روایت این است که دو فقیه سنت را می شناسند. پس سنت بودنِ(صدورِ) دو خبر قطعی است.